خیر مقدم بانو
ساعت ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/٢٦   کلمات کلیدی:

بگذار مژده دهم ، بگذار راحت و روان با تو بانوی گل سرخ کلامی بگویم

نام سفرت را تولدی دیگر، آنهم در آن روزها ، گذاشتم .

آن روزهای خوب ؛

آن روزهای سالم سرشار؛

آن آسمان های پولک؛

آن شاخساران پر از گیلاس؛

آن خانه های تکیه داده در حفاظ سبزپیچک ها به یکدیگر؛

                   zhilasadeghimojdeh3.jpg

 

 آری تولدی دیگر

و سرانجام روی برگ گل سرخی خوابش برده و شاید سر برسجده گذاشته تا خدا مژده  زندگی دوباره، را به مژده ما بدهد .این بانوی گل سرخ به من می گفت سفرش به اعجاز شباهت دارد و من دعوتش را به خانه عشق را نه عجیب می دانم نه غریب .

به فراخور لیاقت بود و فقط کلام او را در یک مقیاس جهانی به احساس برجسته در این روزگار تلخ تعبیر می کنم .

او دیگر برای خودش و خدایش جایی دارد.

صدایش در خشت خشت خانه معبودش پیجیده است .

zhilasadeghimojdeh4.jpg

بسیار دیده ام مسافران عشق خانه عاشقی را، ولی او چیزی دیگر بود .

حس عجیبی به من مژده داد.

چه روزگار غریب  و روزگار عجیبی،تمام تلاشم این است که پنهان کنم قطره های اشکم را به هنگام لحظه به لحظه سفر عاشقی اش ،گوشه به گوشه خانه معبودش و معبودم 

مژده من : نظری افکنده ام به یک یک عکس های پر از زندگی ات  ،

گویی کنارت بودم ( این را نیز به  تو گفتم ) .

و نم بارانی که صورت نجیبت را نوازش می کرد ، آری گویا آنجا بودم و حسی به شیرینی لقمه ولیمه ات که با تمام وجودم می بلعم تا خوب گوش کنم بانگ قدمهایت را به دور خانه عشق که آرام و نجیب بانگ سر دادی و صدایش کردی .

حال در اوج ماندن را یا تمام وجودت احساس می کنی و احساس می کنم ...

 گل در برومی در کف و معشوق به کام است

سلطان جهانم به چنین روز غلام است

همیشه برای بودنت هستم .

برای مژده لواسانی به بهانه سفر عاشقی اش

 

ژیلاصادقی

http://zhilasadeghi.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=241&Itemid=1